Maksymalne stawki za zakańczanie połączeń w sieciach stacjonarnych i ruchomych: Pytania i odpowiedzi

Jednolita maksymalna ogólnounijna stawka zmniejszy rozdrobnienie i zapewni bardziej konkurencyjne środowisko transgraniczne, co ostatecznie przyniesie korzyści europejskim konsumentom dzięki niższym cenom i bardziej zróżnicowanym ofertom połączeń stacjonarnych i komórkowych.

Stawka za zakończenie połączenia w sieci ruchomej obejmuje koszty związane z ruchem od portu połączeń wzajemnych w sieci bazowej należącego do operatora zakańczającego połączenie (włącznie) do anteny IMT w miejscu sieci dostępu radiowego (włącznie), do którego podłączony jest odbiorca połączenia. Koszty te obejmują: nakłady inwestycyjne w sieci: koszty zakupu elementów sieci i inne koszty wymagane do posiadania sprzętu (np. podwykonawcy, instalacja, projekt), a także związany z tym koszt kapitału; -sieciowe wydatki operacyjne: koszty utrzymania i eksploatacji elementów sieci; koszty hurtowe: konkretne koszty niezbędne do świadczenia usług, w które zaangażowani są operatorzy będący osobami trzecimi (np. koszty związane z rozliczeniami, koszty zarządzania umowami, koszty regulacji).

Stawka za zakończenie połączenia w systemie stacjonarnym obejmuje koszty związane z ruchem w sieci od portu połączenia międzysystemowego w urządzeniu podstawowym należącym do operatora zakańczającego połączenie (włącznie) do domyślnego punktu rozgraniczenia między kosztami związanymi i niezwiązanymi z ruchem, co zazwyczaj ma miejsce w pierwszym punkcie koncentracji ruchu (np. DSLAM, MSAN, OLT). Koszty te obejmują: nakłady inwestycyjne w sieci: koszty zakupu elementów sieci i inne koszty wymagane do posiadania sprzętu (np. podwykonawcy, instalacja, projekt), a także związany z tym koszt kapitału; -sieciowe wydatki operacyjne: koszty utrzymania i eksploatacji elementów sieci; koszty hurtowe: konkretne koszty niezbędne do świadczenia usług, w które zaangażowani są operatorzy zewnętrzni (np. koszty związane z rozliczeniami, koszty zarządzania umowami, koszty regulacji); koszty niezwiązane z ruchem są już odzyskiwane z kosztów najmu dostępu (na przykład w przypadku systemu hurtowego koszty te byłyby odzyskiwane z opłaty ULL), która obejmuje podłączenie do lokalu użytkownika.

Porty połączeń wzajemnych stanowią część usługi zakańczania połączeń, a zatem ich koszty są pokrywane ze stawek za zakańczanie połączeń. Głównymi pokrytymi elementami kosztów są budowa, modyfikacja i likwidacja portu. Należy zauważyć, że niektóre koszty związane z portami połączeń międzysystemowych niekoniecznie są pokrywane. Na przykład kolokacja jest niezbędna do hostingu portów wzajemnych połączeń, ale jej koszt nie jest pokrywany ze stawek za zakańczanie połączeń. W przypadku multipleksowania to, czy jest ono objęte stawkami za zakańczanie połączeń, zależy od jego wdrożenia. Jeżeli multipleksowanie jest zlokalizowane po punkcie połączenia międzysystemowego w sieci operatora zakańczającego połączenie, jego koszt jest pokrywany ze stawki za zakańczanie połączeń, w przeciwnym razie nie jest pokrywany.

Tranzyt wewnętrzny ma miejsce, gdy operator kończący połączenie jest właścicielem zarówno sieci stacjonarnej, jak i ruchomej, a połączenie jest przekazywane na przykład do jego sieci stacjonarnej, ale zostaje zakończone w jego sieci ruchomej. W takim przypadku operator zakańczający musi przekazać połączenie ze swojej sieci stacjonarnej do swojej sieci ruchomej. Zasadniczo taki tranzyt wewnętrzny nie różni się od tranzytu zewnętrznego (zob. poniżej). Jest to usługa inna niż zakańczanie połączeń, w związku z czym operatorzy mogą pobierać za nią opłaty dodatkowe w stosunku do stawki za zakańczanie połączeń. W praktyce sytuacja taka ma miejsce, gdy operator inicjujący nie ma bezpośredniego połączenia z odpowiednią siecią stacjonarną/mobilną operatora zakańczającego połączenie.

Nie, stawki za zakończenie połączenia nie obejmują tranzytu, tj. dostawy połączenia z sieci początkowej (lub innej sieci tranzytowej) do sieci końcowej (lub innej sieci tranzytowej).

Tak, dostawa połączenia z punktu wejścia do sieci (punkt połączenia międzysystemowego) do strony wywoływanej w tej samej sieci (transmisja krajowa) jest objęta stawką za zakończenie połączenia (zob. dokument roboczy służb Komisji, s. 3–4).

Uwzględniono numery niegeograficzne używane w stacjonarnych służbach koczowniczych i w celu uzyskania dostępu do służb ratowniczych. W razie wątpliwości do krajowego organu regulacyjnego należy ocena i decyzja, czy dana liczba należy do którejkolwiek z tych dwóch kategorii.

Tak, jeżeli połączenie jest zakończone telefonem satelitarnym z numerem komórkowym lub stałym z krajowego planu numeracji. Jeżeli numer telefonu satelitarnego pochodzi z innego planu numeracji (ani komórkowego, ani stacjonarnego), stawki za zakańczanie połączeń określone w rozporządzeniu delegowanym nie mają zastosowania.

Nie, stawki za zakańczanie połączeń nie mają zastosowania do połączeń na numery wykorzystywane do świadczenia usług o wartości dodanej (stawka premiowa lub usługi bezpłatne).

Na razie rozporządzenie delegowane obejmuje połączenia zakończone w UE. W związku z tym połączenia z Norwegii, Liechtensteinu i Islandii są traktowane tak samo jak połączenia z innych państw trzecich. Po włączeniu rozporządzenia delegowanego do Porozumienia EOG połączenia z Norwegii, Liechtensteinu i Islandii będą traktowane jako połączenia z państwa członkowskiego UE.

Komisja oceni każdy wniosek o włączenie do załącznika indywidualnie. Jeżeli Komisja stwierdzi, że stawki za zakańczanie połączeń w państwie wnioskującym „są regulowane zgodnie z zasadami równoważnymi zasadom określonym w art. 75 dyrektywy (UE) 2018/1972 i w załączniku III do tej dyrektywy”, zmieni rozporządzenie delegowane. Zmiana będzie następować po tych samych krokach proceduralnych co pierwotne przyjęcie, tj. po konsultacjach z nieformalną grupą ekspertów krajowych BEREC, i będzie podlegać kontroli współprawodawców.

Rozporządzenie delegowane nie nakłada na operatorów z UE obowiązku monitorowania stawek za zakańczanie połączeń stosowanych przez operatorów z państw trzecich.  Jeżeli jednak podmioty unijne są świadome stawek stosowanych przez podmioty z państw trzecich, muszą podjąć odpowiednie działania na podstawie art. 1 ust. 4.

W przypadku gdy operator z państwa trzeciego oferuje różne stawki za zakańczanie połączeń w oparciu o poziomy jakości (umowa o gwarantowanym poziomie usług), odpowiednią stawką jest stawka, której jakość jest porównywalna z jakością oferowaną przez danego operatora z UE.

W okresie przejściowym (2021–2023 w przypadku zakańczania połączeń w sieci ruchomej) i w okresie przejściowym (2021 w przypadku zakańczania połączeń w sieci stacjonarnej) stawki za zakańczanie połączeń różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Do celów ustalenia, czy stawka operatora z państwa trzeciego jest równa ogólnounijnej stawce za zakończenie połączenia lub od niej niższa, odpowiednią stawką jest stawka stosowana w danym państwie członkowskim i roku. Na przykład odpowiednia stawka za zakończenie połączenia w sieci ruchomej dla operatorów w Irlandii w 2022 r. wynosi 0,43 centa za minutę. W przypadku operatorów w Austrii odpowiednia stawka za zakończenie połączenia w sieci stacjonarnej w 2021 r. wynosi 0,089 centa za minutę.

Ma zastosowanie na poziomie operatora. Oznacza to, że każda relacja między UE a państwem trzecim jest oceniana indywidualnie i oddzielnie dla usług zakańczania połączeń w sieci ruchomej i stacjonarnej. Na przykład operator z państwa trzeciego X pobiera od operatorów francuskich w 2021 r. niższą stawkę za zakańczanie połączeń w sieci ruchomej: 0,9 centa dla operatora F1 i 0,6 centa dla operatora F2. F lub 2021 r. w rozporządzeniu delegowanym ustalono maksymalną stawkę za zakończenie połączenia w sieci ruchomej we Francji na poziomie 0,7 centa EUR. W związku z tym: -F1 może bezpłatnie pobierać od X opłaty za zakończenie połączenia w sieci ruchomej, -F2 nie może pobierać od X opłat wyższych niż 0,7 centa za zakończenie połączenia w sieci ruchomej. Poniższe fakty są zatem nieistotne dla zastosowania art. 1 ust. 4a: stawki za zakańczanie połączeń w sieciach stacjonarnych pobierane przez X (operatora z państwa trzeciego); stawki za zakańczanie połączeń w sieci ruchomej pobierane przez innych operatorów z tego samego państwa trzeciego.

W niektórych okolicznościach możliwe jest, że operator z UE odbiera połączenie międzynarodowe za pośrednictwem przewoźnika tranzytowego (przewoźników tranzytowych), a stawek za zakończenie połączenia nie można łatwo określić (tj. nie są one publikowane ani dostępne). W takim przypadku odpowiednią stawką za zakończenie połączenia do celów art. 1 ust. 4a jest stawka stosowana przez operatorów tranzytowych.

Co do zasady art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego stanowi, że „jednolita maksymalna ogólnounijna stawka za zakończenie połączenia głosowego w sieci stacjonarnej wynosi 0,07 centa za minutę”. W przypadku 12 państw wymienionych w art. 5 ust. 2 ta ogólna zasada nie ma zastosowania do końca 2021 r. Operatorzy w państwach członkowskich niewymienionych w art. 5 ust. 2 mogą stosować stawki za zakańczanie połączeń w sieciach stacjonarnych równe 0,07 centa EUR lub niższe (od dnia 1 lipca 2021 r.).

W art. 3 rozporządzenia delegowanego przewidziano zasadę przeliczania stawek za zakończenie połączenia z euro na waluty lokalne. Określa źródło (Europejski Bank Centralny) i daty konwersji. Nie określono w nim jednak dodatkowych zasad, tj. liczby miejsc po przecinku i metody zaokrąglania. Rozsądnym podejściem byłoby zaokrąglanie do tego samego miejsca po przecinku co w rozporządzeniu delegowanym. Oznacza to 4 miejsca po przecinku w eurocentach i 4 w innych walutach, jak określono w rozporządzeniu delegowanym. Najczęstszą metodą zaokrąglania jest metoda arytmetyczna. Byłoby to rozsądne podejście do wykorzystania.

Rozporządzenie delegowane ma zastosowanie w całej Unii Europejskiej. Dziewięć regionów najbardziej oddalonych jest częścią UE, w związku z czym są one traktowane jak każdy inny region państwa członkowskiego. Francuskie departamenty zamorskie – Martynika, Majotta, Gwadelupa, Gujana Francuska i Reunion Francuska wspólnota zamorskie – autonomiczne regiony Portugalii Saint-Martin – Madera i hiszpańska wspólnota autonomiczna Azorów – Wyspy Kanaryjskie 13 krajów i terytoriów zamorskich nie należy do UE, w związku z czym są one traktowane jako państwa trzecie do celów ustalania stawek za zakańczanie połączeń.

W rozporządzeniu w sprawie roamingu (UE) nr 531/2012 określono maksymalną dodatkową opłatę za przychodzące połączenia w roamingu przekraczającą politykę uczciwego korzystania (FUP) jako średnią stawek za zakończenie połączenia w sieci ruchomej w Unii. Każdego roku BEREC gromadzi dane dotyczące stawek za zakańczanie połączeń, na podstawie których Komisja ustala każdego roku maksymalną dopłatę za połączenia przychodzące. Obecny wniosek Komisji dotyczący nowego rozporządzenia w sprawie roamingu łączy rozporządzenie delegowane z maksymalną dozwoloną dodatkową opłatą za przychodzące połączenia w roamingu przekraczające FUP. W szczególności stawki za zakańczanie połączeń zostaną zaczerpnięte z rozporządzenia delegowanego.

Rozporządzenie delegowane jest bezpośrednio stosowane i zastępuje krajowe przepisy dotyczące stawek za zakańczanie połączeń. W związku z tym nie ma ogólnej potrzeby wycofywania takich przepisów krajowych. W niektórych państwach członkowskich wycofanie może być jednak wymagane na mocy przepisów krajowych. (Wycofanie może być również dokonane ze względu na jasność).

Zastrzeżenie prawne: Niniejsze najczęściej zadawane pytania są udostępniane przez służby Komisji wyłącznie w celach informacyjnych. Nie zawiera on żadnej miarodajnej wykładni rozporządzenia delegowanego i nie stanowi decyzji ani stanowiska Komisji. Pozostaje ono bez uszczerbku dla wszelkich takich decyzji lub stanowisk Komisji oraz dla uprawnień Trybunału Sprawiedliwości UE do interpretowania rozporządzenia delegowanego zgodnie z Traktatami UE.