Po raz pierwszy grupa G-7 – w tym Kanada, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia, Zjednoczone Królestwo, Stany Zjednoczone i Unia Europejska – uzgodniła wspólne zasady ochrony małoletnich w internecie, które są bezpośrednio inspirowane pionierskim podejściem UE do bezpieczeństwa dzieci w internecie. Zasady te odzwierciedlają wiodącą rolę UE we wspieraniu wspólnych działań na rzecz stworzenia bezpieczniejszego świata cyfrowego dla dzieci i pokazują, że cel ten podzielają nasi partnerzy o podobnych poglądach.
Uzgodnione zasady są mocno oparte na ambitnym podejściu UE, które łączy zdecydowane działania w zakresie egzekwowania prawa w celu pociągnięcia platform do odpowiedzialności ze zbiorowymi wysiłkami społecznymi na rzecz zwiększenia umiejętności korzystania z mediów i podnoszenia świadomości. Odzwierciedlają one w szczególności istniejące na szczeblu UE środki mające na celu ochronę dzieci i wzmocnienie ich pozycji, począwszy od aktu o usługach cyfrowych i jego wytycznych w sprawie ochrony małoletnich, poprzez strategię „Lepszy internet dla dzieci” (BIK+), po akt w sprawie sztucznej inteligencji i plan działania na rzecz zwalczania cyberprzemocy i dalsze działania.
Zapewnienie nieletnim bezpieczeństwa w internecie
Ministrowie technologii i technologii grupy G-7 przyjęli siedem wspólnych zasad w celu określenia bezpieczniejszej i bezpieczniejszej przestrzeni cyfrowej dla dzieci i młodzieży, przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa, prywatności, a także podstawowych wolności i praw – w oparciu o szeroko zakrojone prace, które UE już wykonuje, aby chronić i wzmacniać pozycję małoletnich w internecie.
Wspólne zasady przyczynią się do wzmocnienia pozycji dzieci, rodziców, opiekunów i nauczycieli, tak aby małoletni mogli w pełni korzystać z nowych technologii. Stanowią one wyraźne zobowiązanie do ochrony prywatności i praw podstawowych w internecie.
W zasadach tych wzywa się do:
- Wdrażanie skutecznych środków zarządzania ryzykiem, jego oceny i ograniczania, wbudowanych w podejścia uwzględniające bezpieczeństwo już w fazie projektowania. Należy to wzmocnić dzięki znaczącej przejrzystości w całym procesie projektowania i rozwoju usług cyfrowych.
- Solidne, niezawodne i chroniące prywatność rozwiązania w zakresie zapewniania wieku w celu wspierania dostosowanych do wieku doświadczeń online dla małoletnich i uniemożliwiania im dostępu do usług cyfrowych ograniczonych wiekiem.
- Wysoki poziom prywatności i bezpieczeństwa kont małoletnich, z takimi funkcjami jak systemy rekomendacji zaprojektowane w celu zminimalizowania nadmiernego zaangażowania w internecie, przy jednoczesnym zapewnieniu dzieciom narzędzi umożliwiających większą kontrolę nad ich doświadczeniami internetowymi.
- Silne środki zapobiegające generowaniu, tworzeniu i dystrybucji, w tym za pośrednictwem sztucznej inteligencji, materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych i intymnych obrazów bez zgody. Środkom tym powinny towarzyszyć solidne systemy wsparcia dla ofiar.
- Dostęp do prostych, skutecznych i interoperacyjnych narzędzi rodzicielskich dla rodziców i opiekunów, aby pomóc im w nadzorowaniu działalności małoletnich w internecie.
- Kompleksowe programy w zakresie umiejętności cyfrowych, które są łatwo dostępne dla rodziców, nauczycieli i małoletnich, aby pomóc im lepiej zrozumieć systemy cyfrowe i rozpoznać zagrożenia, w tym zagrożenia stwarzane przez generatywną sztuczną inteligencję.
- Współpraca między usługami cyfrowymi a naukowcami w celu umożliwienia wymiany danych w celu lepszego zrozumienia zagrożeń i wzmocnienia rozwiązań dostępnych w celu ochrony małoletnich w internecie.
Ministrowie G-7 wezwali dostawców usług cyfrowych do przełożenia tych zasad na działania. Budowa bezpieczniejszej przestrzeni cyfrowej dla małoletnich wymaga wspólnych wysiłków dostawców usług, organów krajowych, społeczeństwa obywatelskiego, rodziców, nauczycieli i małoletnich, których głos i prawa mają kluczowe znaczenie w tym procesie. Wzmocnienie współpracy międzynarodowej między partnerami z grupy G-7 a odpowiednimi podmiotami pozostaje priorytetem w celu skutecznej ochrony małoletnich w internecie. Zasady te zostaną wdrożone w ramach planu działania obejmującego konkretne inicjatywy mające na celu wspieranie bezpieczniejszego i bezpieczniejszego środowiska cyfrowego dla małoletnich oraz wzmocnienie wiedzy naukowej na temat usług cyfrowych, przy czym określono już kilka konkretnych środków.
Kontekst
Usługi cyfrowe mogą być potężnym narzędziem dla nieletnich do uczenia się, odkrywania i nawiązywania kontaktów z innymi. Dowody naukowe w coraz większym stopniu podkreślają jednak, w jaki sposób usługi te – wraz z nowymi technologiami, takimi jak generatywna sztuczna inteligencja – mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia fizycznego i psychicznego, prywatności i bezpieczeństwa małoletnich, potencjalnie wpływając na ich rozwój poznawczy i społeczny.
UE przyjęła jedno z najbardziej kompleksowych ram dotyczących bezpieczeństwa małoletnich w internecie. Obejmuje to akt o usługach cyfrowych i zawarte w nim wytyczne dotyczące ochrony małoletnich, centra bezpieczniejszego internetu w ramach strategii na rzecz lepszego internetu dla dzieci (BIK+), a także plan działania na rzecz cyberprzemocy oraz komunikat w sprawie kompleksowego podejścia do zdrowia psychicznego. UE opracowuje również przepisy mające na celu zwalczanie niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych w internecie, w tym finalizuje środki mające na celu ochronę małoletnich przed wykorzystywaniem. Komisja opracowała już plan działania dotyczący unijnej aplikacji do weryfikacji wieku, która posłuży jako standard odniesienia dla przyjaznej dla użytkownika i chroniącej prywatność metody weryfikacji wieku, w pełni interoperacyjnej z przyszłymi unijnymi portfelami tożsamości cyfrowej.
Aby wspierać egzekwowanie aktu o usługach cyfrowych, w tym ochronę małoletnich, Komisja podpisała umowy o współpracy z kluczowymi krajowymi organami regulacyjnymi. Należą do nich australijski komisarz ds. e-bezpieczeństwa, brytyjski OfCom oraz japońskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komunikacji. Umowy umożliwiają ściślejszą współpracę w zakresie wspólnych kwestii, umożliwiając wymianę informacji i wiedzy fachowej.