Jest to dokument uzupełniający sprawozdanie z wydarzenia pt. „Badanie rozwoju ochrony baz danych i rozporządzenia w sprawie europejskiej tożsamości cyfrowej (EUDI)”.
Pytania z sesji ochrony bazy danych
Powiązane z prezentacją Meeting End-User Expectations with dbDIPview
Raporty są przygotowywane z wyprzedzeniem podczas procesu przyjmowania. Narzędzie Python analizuje pliki SIARD i generuje plik konfiguracyjny Excel. Ten plik Excel jest następnie ręcznie edytowany w celu uwzględnienia szczegółowych konfiguracji, takich jak formularze wyszukiwania i słowniki. Z tego udoskonalonego pliku Excel tworzone są pliki konfiguracyjne pakietu. Pakiet można zbudować i wdrożyć. Następnie ręcznie udoskonalamy raporty w aktywnej bazie danych, aby zapewnić dokładność i kompletność. Wyniki porównano z danymi dotyczącymi produkcji. Ostatecznie sprawozdania te zostaną włączone do ostatecznej wersji pakietu.
Narzędzie obsługuje również podobny przepływ pracy przy użyciu plików CSV jako źródła danych wejściowych.
Więcej informacji znajdziesz w sekcji GitHub wiki. Chętnie przedstawię bardziej szczegółowe wyjaśnienie, które odpowiada Twoim konkretnym potrzebom – po prostu daj mi znać!
Powiązane z prezentacją Poza relacyjnymi bazami danych: Wyzwania archiwizacji NoSQL lub wykresów
Pytanie: Jakiego formatu używasz do archiwizacji bazy danych NoSQL? SIARD? - Tak.Obecnie nie ma powszechnie przyjętego odpowiednika SIARD dla baz danych NoSQL. Jednak kilka podejść jest obecnie analizowanych i stosowanych w praktyce. Obejmują one eksportowanie danych w standardowych formatach, takich jak JSON lub XML, wraz z bogatymi metadanymi w celu zachowania kontekstu i semantyki. W przypadku baz danych wykresów powszechnie stosuje się formaty serializacji, takie jak RDF lub GraphML, zwłaszcza w połączeniu z ontologiami do przechwytywania struktury i znaczenia.
W niektórych przypadkach instytucje stosują również strategie takie jak konteneryzacja lub emulacja, aby zachować nie tylko dane, ale także całe środowisko potrzebne do ich interpretacji. Jak podkreśliłem w mojej prezentacji podczas wydarzenia w ramach inicjatywy eArchiving, istnieje możliwość zastosowania sztucznej inteligencji i dużych modeli językowych, aby pomóc w normalizacji i opisaniu złożonych zbiorów danych NoSQL – kierunek, który moim zdaniem jest bardzo obiecujący, zwłaszcza gdy kieruje się dobrze określonymi ontologiami.
Tak więc, chociaż SIARD nie ma bezpośredniego zastosowania do NoSQL, istnieją realne i ewoluujące metody rozwiązywania problemów związanych z konserwacją, z którymi borykają się te systemy.
Pytania z sesji zaufanej usługi archiwizacji elektronicznej EUDI (eIDA)
Pytanie: Spodziewam się, że większość instalacji Digital Preservation w Europie i na świecie opiera się na produktach pięciu dostawców (Libnova, Artefactual, ExLibris, Arkivum i Preservica), którzy mają tysiące organizacji korzystających z nich. Ilu z tych dostawców aktywnie przyczynia się do tworzenia i wdrażania tych przepisów? Według mojej najlepszej wiedzy, sprzedawcy nie są w żaden sposób zaangażowani. Bez ich aktywnego wsparcia większość użytkowników będzie miała trudności z dostosowaniem się do przepisów.Dla wyjaśnienia, to nie użytkownicy są zobowiązani do przestrzegania przepisów, ale dostawcy usług. Rozporządzenie ma na celu harmonizację rynku poprzez określenie statusu kwalifikowanych zaufanych dostawców (wymienionych tutaj). W zależności od swoich potrzeb i celów użytkownicy mogą wybierać usługi, które są zaufane i wymienione, lub te, które nie są.
Pytanie: Czy konieczne jest, aby służba ds. archiwizacji instytucjonalnej i archiwizacji dziedzictwa kulturowego posiadała kwalifikacje do przechowywania i przechowywania podpisanych dokumentów oraz była uznawana za kwalifikowaną usługę zaufania (bez poddania jej audytowi przez organ nadzorczy)?Usługi w zakresie archiwizacji instytucjonalnej i archiwizacji dziedzictwa kulturowego nie muszą być kwalifikowaną usługą zaufaną. Jeśli z jakiegokolwiek powodu usługa archiwizacji instytucjonalnej i dziedzictwa chce działać na rynku jako kwalifikowana usługa zaufania, nie wymaga innego procesu.
Pytania grupowe dotyczące związku między podpisami elektronicznymi a usługami archiwizacji elektronicznej
- Czy podpis elektroniczny jest niezbędny do zapewnienia integralności dokumentów w systemie eArchiving, tak jak ma to miejsce we Włoszech.
- Wszystkie systemy podpisywania wymagają pewnych elementów zaufania poza archiwum – w celu zapewnienia niezależnej walidacji. Co ważne, aby zaradzić nieuniknionym naruszeniom, konieczny będzie mechanizm unieważniania. W jaki sposób zostaną one zagwarantowane, aby nadal istniały w archiwalnych skalach czasowych?
- Długoterminowe systemy podpisywania (np. wojskowe/lotnicze) muszą okresowo ponownie podpisywać dokumenty, aby umożliwić zmianę standardów/bezpieczeństwa. To, co jest teraz bezpieczne, nie będzie w przyszłości – czy archiwa są na to przygotowane?
- Jaka jest różnica między eArchiwizacją a konserwacją z magazynowaniem zgodnie z opisem w normie ETSI TS 119 511, która jest niezbędna do poprzedniej usługi konserwacji eIDAS? Czy raport podpisanych i oznaczonych cyfrowo skrótów plików, opisany już w normie ISO 14641, może stanowić dowód zachowania? Czy nowy CEN/TS 18170:2025 będzie stanowić wspólny europejski standard techniczny w zakresie e-archiwizacji?
- Czy głównym celem EATS jest dodanie podpisów elektronicznych do istniejących norm ochrony zasobów cyfrowych czy też stworzenie zupełnie nowego standardu? Ponieważ, jak już wspomniano, mamy ich już ponad 20.
Carlota Bustelo (Gabinete Umbus, Hiszpania) odpowiada: Usługa archiwizacji elektronicznej jest niezależna od innych usług dotyczących podpisów elektronicznych określonych w tym samym rozporządzeniu, w tym usług konserwacji podpisów elektronicznych. Usługodawcy mogą łączyć różne usługi dla swoich klientów na rynku. Usługi archiwizacji elektronicznej mogłyby obejmować dokumenty i dane podpisane elektronicznie, a także inne usługi bez podpisów elektronicznych.
Usługa archiwizacji elektronicznej „wykorzystuje procedury i technologie zdolne do zapewnienia trwałości i czytelności danych elektronicznych i dokumentów elektronicznych po upływie technologicznego okresu ważności i co najmniej przez cały okres ochrony prawnej lub umownej, przy jednoczesnym zachowaniu ich integralności i dokładności ich pochodzenia”. CEN/TS 18170:2025, zawiera przykłady, jak to zrobić.
Pytanie: Czy dzięki wykwalifikowanemu systemowi e-archiwizacji w jednym kraju będziemy mieli taką samą wartość dowodową w całej społeczności europejskiej? Tak jak ma to miejsce obecnie w przypadku podpisów elektronicznych wydawanych przez urząd certyfikacji (np. włoski), których ważność jest uznawana w całej Europie.