Akt w sprawie cyberodporności

Od monitorów dla dzieci po inteligentne zegarki, od aplikacji po programy komputerowe, sprzęt i oprogramowanie, które można podłączyć, są wszechobecne w naszym codziennym życiu. Mniej oczywiste dla wielu użytkowników jest ryzyko związane z bezpieczeństwem, jakie mogą stwarzać takie produkty.

Akt w sprawie cyberodporności ma na celu ochronę konsumentów i przedsiębiorstw kupujących oprogramowanie lub sprzęt komputerowy z elementami cyfrowymi. Agencja ratingowa zajmuje się nieodpowiednim poziomem cyberbezpieczeństwa w wielu produktach oraz brakiem terminowych aktualizacji zabezpieczeń. Podjęto również wyzwania, przed którymi stoją obecnie konsumenci i przedsiębiorstwa, próbując określić, które produkty są bezpieczne w cyberprzestrzeni, i bezpiecznie je skonfigurować, co ułatwi identyfikację sprzętu i oprogramowania z odpowiednimi funkcjami cyberbezpieczeństwa.

Agencja ratingowa wprowadza obowiązkowe wymogi w zakresie cyberbezpieczeństwa dla producentów, obejmujące planowanie, projektowanie, opracowywanie i konserwację takich produktów. Obowiązki te muszą być wypełniane na każdym etapie łańcucha wartości. Agencja ratingowa wymaga również, aby producenci radzili sobie z lukami w zabezpieczeniach podczas cyklu życia swoich produktów. Niektóre produkty o szczególnym znaczeniu dla cyberbezpieczeństwa mogą wymagać przeprowadzenia oceny przez stronę trzecią przez jednostkę notyfikowaną przed ich sprzedażą na rynku UE.

Produkty będą opatrzone oznakowaniem CE wskazującym, że spełniają wymogi agencji ratingowych, a krajowe organy nadzoru rynku zapewnią egzekwowanie przepisów. 

Agencja ratingowa weszła w życie 10 grudnia 2024 r. Główne obowiązki wprowadzone ustawą będą miały zastosowanie od 11 grudnia 2027 r., a obowiązki sprawozdawcze będą miały zastosowanie od 11 września 2026 r. 

27 lipca 2026 r. Komisja opublikowała praktyczne wytyczne, aby pomóc producentom, programistom i przedsiębiorstwom każdej wielkości w wywiązywaniu się z obowiązków wynikających z aktu w sprawie cyberodporności.

Akt w sprawie cyberodporności opiera się na strategii UE w zakresie cyberbezpieczeństwa z 2020 r. i  strategii UE w zakresie unii bezpieczeństwa. Stanowi on uzupełnienie innych przepisów w tej dziedzinie, w szczególności dyrektywy NIS 2.

Dowiedz się więcej o wdrażaniu aktu w sprawie cyberodporności.