W całej Europie nadal zwiększa się dostęp do elektronicznej dokumentacji medycznej
W 2025 r. państwa członkowskie poczyniły dalsze postępy na drodze do osiągnięcia celu w zakresie e-zdrowia, zgodnie z którym „100 % obywateli UE ma dostęp do swojej elektronicznej dokumentacji medycznej do 2030 r.”. Złożony wynik w dziedzinie e-zdrowia dla UE-27 wyniósł średnio 87 %, co stanowi wzrost o 4 punkty procentowe w porównaniu z 2024 r. Wszystkie państwa członkowskie posiadają usługę dostępu online; cztery państwa członkowskie świadczą usługi regionalne (Irlandia, Włochy, Hiszpania i Szwecja).
Ogólnie rzecz biorąc, 18 państw członkowskich, Islandia i Norwegia zwiększyły swój wynik w zakresie dojrzałości w porównaniu z 2024 r., odzwierciedlając poprawę, taką jak większa dostępność rodzajów danych oraz większa liczba świadczeniodawców, którzy są połączeni i wymieniają się danymi. Dziewięć państw członkowskich utrzymało ten sam poziom zapadalności, w tym Belgia i Estonia, które osiągnęły w 2024 r. złożony wynik w zakresie zapadalności wynoszący 100 %.
Niektóre obszary posuwają się naprzód, podczas gdy inne wymagają dalszych wysiłków
Poczyniono znaczne postępy w zakresie poprawy dostępności elektronicznych danych z dokumentacji medycznej. Najpowszechniej dostępne są dane dotyczące identyfikacji (100%), dane osobowe (98%), eDispenstion (91%) i e-recepta (89%) (zob. wykres 1). Obrazy medyczne (35%) oraz wyroby medyczne i implanty (59%) pozostają jednak mniej dostępne ze względu na ograniczenia techniczne i rozdrobnione systemy.
Rys. 1 – Średni wynik UE w zakresie zapadalności w podziale na rodzaje danych
Ponadto więcej obywateli UE uzyskało bezpieczny dostęp do swojej elektronicznej dokumentacji medycznej za pomocą interoperacyjnych środków identyfikacji elektronicznej (eID): 22 państwa członkowskie (81 %) zgłaszają za pomocą metody uwierzytelniania opartej na identyfikacji elektronicznej skargi w ramach EUDI, co stanowi wzrost o jedno państwo w porównaniu z 2024 r. Ponadto 23 państwa członkowskie (85 %) zgłosiły, że 80–100 % ludności kraju jest technicznie w stanie uzyskać dostęp do swoich elektronicznej dokumentacji medycznej za pośrednictwem świadczonej usługi.
Jeśli chodzi o dostarczanie danych dotyczących zdrowia przez świadczeniodawców, świadczeniodawcy publiczni (85 %) są lepiej połączeni niż świadczeniodawcy prywatni (66 %). Chociaż liczba podłączonych prywatnych świadczeniodawców opieki zdrowotnej wzrosła, ich względna nieobecność pozostaje kluczowym powodem, dla którego wynik dojrzałości tego podwskaźnika jest znacznie niższy niż złożona średnia dla e-zdrowia w UE-27 (78 % w porównaniu z 87 %). Ogólnie rzecz biorąc, domy opieki geriatrycznej, ośrodki rehabilitacji i placówki zdrowia psychicznego – zarówno publiczne, jak i prywatne – są mniej powiązane z dostarczaniem danych niż inne rodzaje świadczeniodawców (zob. rys. 2).
Rys. 2 – Średni okres zapadalności w UE według rodzaju świadczeniodawcy (w podziale na sektory)
Możliwości dostępu dla opiekunów prawnych i osób upoważnionych również nadal się poprawiały: jedno dodatkowe państwo członkowskie wprowadziło dostęp dla opiekunów prawnych, a trzy dodatkowe państwa członkowskie wprowadziły dostęp dla upoważnionych osób. Ogółem 22 państwa członkowskie (81 %) ułatwiają opiekunom prawnym dostęp do danych dotyczących zdrowia ich podopiecznych, zarówno pod względem przepisów prawnych, jak i funkcjonalności technicznej. Natomiast tylko 18 państw członkowskich (67 %) zapewnia obywatelom porównywalną funkcjonalność i podstawę prawną do upoważniania innych osób do dostępu do ich danych dotyczących zdrowia i podejmowania działań w ich imieniu. Dostęp dla upoważnionych osób pozostaje najmniej dojrzałym obszarem pomimo stopniowych postępów w kilku państwach członkowskich.
Zgodność z wytycznymi dotyczącymi dostępności stron internetowych (zgodnie z wymogami dyrektywy w sprawie dostępności stron internetowych) wzrosła o siedem punktów w 2025 r., przy czym 22 państwa członkowskie (81 %) dostosowały swoje usługi dostępu do wytycznych.
W przyszłości przyjęcie rozporządzenia w sprawie europejskiej przestrzeni danych dotyczących zdrowia (EHDS) i stosowanie jego przepisów od marca 2027 r. wzmocni wysiłki na rzecz osiągnięcia celu w zakresie e-zdrowia. Oczekuje się, że zajmie się ona niektórymi wyzwaniami ograniczającymi postępy w państwach członkowskich poprzez wyjaśnienie praw i obowiązków w zakresie pierwotnego wykorzystywania oraz przyspieszenie interoperacyjności, bezpieczeństwa i normalizacji między systemami elektronicznej dokumentacji medycznej i dostawcami danych.
Informacje ogólne
Badanie wskaźników e-zdrowia gromadzi dane za pośrednictwem ankiety internetowej wypełnianej co roku przez właściwe organy krajowe w każdym państwie uczestniczącym. Wydanie z 2026 r. jest czwartym zbiorem danych z wykorzystaniem tej metodyki i przedstawia dane zebrane za 2025 r.
Wskaźnik e-zdrowia obejmuje 12 wskaźników cząstkowych, które odzwierciedlają koncepcję technicznego dostępu obywateli do ich elektronicznej dokumentacji medycznej. Obejmują one rodzaje dostępnych danych dotyczących zdrowia, zasięg dostawców, sposoby dostępu i wymogi dotyczące dostępu.
Każdy podwskaźnik w równym stopniu przyczynia się do osiągnięcia złożonego wyniku w dziedzinie e-zdrowia. Odpowiedzi ankietowe są przeliczane na wyniki dojrzałości zgodnie z wcześniej określonym schematem punktacji. Wariantom odpowiedzi przypisuje się punkty od 0% do 100%, aby utworzyć skalę dojrzałości dla każdego podwskaźnika.
Cel w zakresie e-zdrowia jest częścią programu polityki „Droga ku cyfrowej dekadzie” do 2030 r. i jednym z kluczowych priorytetów transformacji cyfrowej Europy.
Rezultaty
- Badanie główne
- Zestawienia informacji na temat poszczególnych krajów
- Streszczenie (EN)
- Streszczenie (FR)
- Streszczenie (DE)
Więcej informacji na temat pakietu „Stan cyfrowej dekady” na 2026 r.
Last update
24 sierpień 2026