Dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych - zastosowanie & wdrożenie

Komisja stara się omawiać kwestie interpretacji i stosowania przepisów dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych z państwami członkowskimi i ich organami regulacyjnymi na posiedzeniach Komitetu Kontaktowego i organów regulacyjnych organizowanych w Brukseli.

Komisja stale dostarcza istotnych informacji i wskaźników w ramach swoich obowiązków sprawozdawczych. Komisja prowadzi postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko konkretnemu państwu członkowskiemu w niektórych przypadkach, takich jak nieprawidłowa transpozycja lub nieprawidłowe stosowanie dyrektywy.

Komitet kontaktowy

Komitet Kontaktowy monitoruje wdrażanie dyrektywy i rozwój sytuacji w tym sektorze. Służy również jako forum wymiany poglądów. Komisja zajmuje się istniejącą polityką audiowizualną oraz istotnymi zmianami zachodzącymi w tym sektorze. Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę na rozwój techniczny w sektorze audiowizualnym.

Komitet pomaga również państwom członkowskim w sporządzaniu sprawozdań krajowych, które muszą być sporządzane co dwa lata.

Komitet, któremu przewodniczy Komisja i który składa się z przedstawicieli organów państw członkowskich, może zostać zwołany na wniosek którejkolwiek z delegacji. Protokoły i porządek obrad wszystkich dotychczas przeprowadzonych posiedzeń są dostępne do wglądu.

Organy regulacyjne sektora audiowizualnego

Europejska Grupa Regulatorów ds. Audiowizualnych Usług Medialnych (ERGA) skupia szefów lub przedstawicieli wysokiego szczebla niezależnych krajowych organów regulacyjnych w dziedzinie usług audiowizualnych. Grupa doradza Komisji we wdrażaniu unijnej dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych.

W dniu 3 lutego 2014 r. Komisja Europejska przyjęła decyzję określającą cele grupy:

• doradzanie i wspieranie Komisji w jej pracach;
• zapewnienie spójnego wdrażania dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, a także we wszelkich innych kwestiach związanych z audiowizualnymi usługami medialnymi w ramach kompetencji Komisji;
• ułatwianie współpracy między organami regulacyjnymi w UE, jak przewidziano w dyrektywie regulującej audiowizualne usługi medialne;
• umożliwienie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk.

W dyrektywie o audiowizualnych usługach medialnych uznano rolę niezależnych organów regulacyjnych, które w większości państw członkowskich są odpowiedzialne za egzekwowanie krajowych środków transponujących przepisy dyrektywy.

Ogólnie rzecz biorąc, organy regulacyjne ds. audiowizualnych usług medialnych nadzorują zgodność audycji audiowizualnych z przepisami europejskimi i krajowymi. ERGA powinna stanowić podstawę ściślejszej współpracy między organami regulacyjnymi a Komisją w celu osiągnięcia lepszego egzekwowania przepisów dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do kwestii jurysdykcji. W szerszym ujęciu ta wymiana informacji i współpraca umożliwia dyskusje na szczeblu UE na temat interpretacji i stosowania przepisów dyrektywy, w szczególności przepisów dotyczących reklamy. Takie dyskusje umożliwiają bardziej spójne stosowanie przepisów, a tym samym równe warunki działania w całej UE.

Postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

Komisja jest czasami zobowiązana do podjęcia działań prawnych przeciwko konkretnemu państwu członkowskiemu w przypadku naruszenia dyrektywy. Jest to tzw. postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Komisja może dowiedzieć się o naruszeniach dyrektywy poprzez skargi obywateli, pytania parlamentarne lub po przeprowadzeniu przez niezależnego konsultanta monitorowania przepisów dotyczących handlowych przekazów audiowizualnych.

Przed wszczęciem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego Komisja kontaktuje się z organami krajowymi państw członkowskich, aby zwrócić się o dodatkowe informacje lub poinformować je o potencjalnych problemach związanych z transpozycją lub wdrożeniem dyrektywy do ich ustawodawstwa krajowego.

Poniższe komunikaty prasowe są przykładami naruszeń popełnionych przez Komisję w ostatnich latach:

• Komisja z zadowoleniem przyjmuje wdrożenie przez Austrię przepisów UE dotyczących telewizji i wideo na żądanie; zamyka postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (28.10.2010 r.)
• Komisja z zadowoleniem przyjmuje działania francuskiego organu regulacyjnego przeciwko podżeganiu do nienawiści; zakończenie postępowania sądowego (28.10.2010 r.)
• Komisja kończy postępowanie sądowe po tym, jak Włochy i Estonia przestrzegają unijnych przepisów dotyczących reklamy (08/10/2009)
• Zgodnie ze sprawozdaniem Komisji (26 czerwca 2009 r.) przepisy UE dotyczące reklamy telewizyjnej muszą być ściśle monitorowane.
• „Telewizja bez granic”: Komisja ostrzega Estonię przed stosowaniem unijnych przepisów dotyczących reklamy telewizyjnej (19 marca 2009 r.)
• Komisja wszczyna postępowanie sądowe, aby zapobiec nadmiernej reklamie spotowej w telewizji hiszpańskiej (27/11/2008)
• Telewizja bez granic: Komisja Europejska podejmuje kolejny krok w postępowaniu przeciwko Hiszpanii w związku z nieprzestrzeganiem ograniczeń dotyczących reklamy telewizyjnej (06/05/2008)
• Telewizja bez granic: Komisja ostrzega Hiszpanię o nieprzestrzeganiu przepisów dotyczących reklamy telewizyjnej (10 lipca 2007 r.)

Więcej informacji można znaleźć w przykładach orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE w sektorze nadawczym. 

Odniesienie do przepisów krajowych

Prawo wspólnotowe zobowiązuje państwa członkowskie do powiadamiania Komisji o tym, w drodze których krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych dokonały transpozycji dyrektywy.

Informacje na temat przepisów krajowych wdrażających pierwotną dyrektywę „Telewizja bez granic” oraz dwie dyrektywy zmieniające można znaleźć w następujących dokumentach:

• Dyrektywa 89/552/EWG (Telewizja bez granic)
• Dyrektywa 97/36/WE
• Dyrektywa 2007/65/WE (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych)

Należy zauważyć, że dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych została skodyfikowana dyrektywą 2010/13/UE. Skodyfikowana dyrektywa nie wymagała żadnych odrębnych środków transpozycji.

Najważniejsze wydarzenia

Poniżej przedstawiono środki krajowe przyjęte na podstawie art. 14 ust. 1 dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, zweryfikowane przez Komisję pod kątem ich zgodności z prawem Unii Europejskiej i opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zgodnie z art. 14 ust. 2 dyrektywy.

Austria

Decyzja Komisji: Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 11–16 (wszystkie języki)

Belgia

Decyzja Komisji: Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 24-32 (wszystkie języki)

Zmiana decyzji 2014/110/UE:

Dz.U. L 59 z 28.2.2014, s. 39–42 (wszystkie języki).

Dania

Środki przyjęte przez Danię: Dz.U. C 14 z 19.1.1999, s. 6–7 (wszystkie języki)

(Uchylenie środków – Dz.U. C 45 z 19.2.2002, s. 7)

Decyzja Komisji: Dz.U. L 177 z 2.7.2015, s. 54–59 (wszystkie języki).

Finlandia

Decyzja Komisji: Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 38-41 (wszystkie języki)

Francja

Środki przyjęte przez Francję: Dz.U. C z 18.11.2024 (wszystkie języki)

Decyzja Komisji: Dz.U. C z 24.6.2024 (wszystkie języki)

Niemcy

Decyzja Komisji: Dz.U. L 180 z 10.7.2007, s. 8–10 (wszystkie języki)

Węgry

Środki przyjęte przez Węgry: Dz.U. C 214 z 4.7.2017, s. 6–7 (wszystkie języki)

Decyzja Komisji: Dz.U. C 214 z 4.7.2017, s. 3–5 (wszystkie języki)

Irlandia

Środki przyjęte przez Irlandię: Dz.U. C 8 z 11.1.2018, s. 12–13 (wszystkie języki)

Decyzja Komisji: Dz.U. C 8 z 11.1.2018, s. 10–11 (wszystkie języki)

Włochy

Decyzja Komisji: Dz.U. L 187 z 17.7.2012, s. 57–61 (wszystkie języki).

Polska

Decyzja Komisji: Dz.U. L 27 z 3.2.2015, s. 37–41 (wszystkie języki)